Zasady zwracania kodu 503 podczas przerw technicznych

Podczas wyłączania serwerów w celu wdrożenia awaryjnych łatek PHP należy zwracać kod odpowiedzi 503. Google przypomina, że takie rozwiązanie pozwala zabezpieczyć już zindeksowane adresy URL przed ich usunięciem w trakcie prac technicznych. Należy unikać stosowania ogólnych stron z błędami 404 lub kodem 200.

Kod 503 nie musi być generowany bezpośrednio przez PHP i można go wdrożyć za pomocą reguły routingu na poziomie usługi CDN lub na tymczasowym serwerze wskazywanym przez rekordy DNS. Dokumentacja Google wskazuje, że utrzymywanie kodu 503 nie powinno trwać dłużej niż od jednego do dwóch dni, ponieważ dłuższa przerwa może doprowadzić do usunięcia podstron z indeksu wyszukiwarki.

Pliki robots.txt a wykorzystanie treści przez systemy sztucznej inteligencji

Standardowe dyrektywy w pliku robots.txt określają jedynie uprawnienia do pobierania treści przez roboty internetowe, ale nie regulują sposobu, w jaki systemy wykorzystują pozyskane dane po ich pobraniu. Plik ten funkcjonuje jako protokół preferencji dostępu.

Blokowanie konkretnego robota wymaga wskazania jego identyfikatora user-agent. Przykładowo, token Google-Extended pozwala zarządzać tym, czy pobierane treści posłużą do trenowania modeli językowych oraz zasilania aplikacji Gemini. Nie wpływa on jednak na obecność strony w wynikach wyszukiwania Google ani nie stanowi osobnego programu indeksującego.

Różnice w adresach URL z nawiasami oraz obsługa formatu JPEG XL

Nawiasy kwadratowe w adresie URL oraz ich zakodowane postacie w postaci ciągów znaków %5B i %5D są traktowane przez wyszukiwarkę jako dwa odrębne adresy. W przypadku wykrycia takich duplikatów systemy Google przeprowadzają indeksację obu wariantów, usuwają powtórzenia i wybierają jeden z nich jako wersję kanoniczną. Zalecaną praktyką jest stosowanie jednolitego formatu adresów we wszystkich odnośnikach, znacznikach kanonicznych oraz mapach witryny.

Format obrazów JPEG XL nie jest obecnie obsługiwany w wyszukiwadła grafik oraz w podglądach Google Discover. Oficjalna dokumentacja dotycząca optymalizacji grafiki wskazuje tradycyjne formaty takie jak JPEG, PNG, WebP czy AVIF. W przypadku stosowania nowoczesnych formatów w elementach graficznych należy zadbać o obecność wspieranego formatu w atrybucie źródłowym.